Lange buizen zijn bij een gelijke diameter niet zo stijf dan korte. De vergelijking wordt bij het door midden breken van een potlood snel duidelijk. Hoe dichter de handen bij elkaar zijn om de potlood door te breken, des te moeilijker wordt het zelfs totdat het bij een afstand van een aantal centimeters met blote handkracht nauwelijks nog mogelijk is. Dit is ook de rede, waarom een frame bij de grote framematen niet zo stijf is als bij de kleinere framematen. Echter niet bij Canyon. Elk carbonframe bezit een eigen vorm. En elke vorm heeft naar framemaat aangepaste buisdiameters. Zo bereikten wij niet alleen bij de grote framematen een bovengemiddeld hoge stijfheid, echter bij kleine framematen ook een bovengemiddeld hoge gewichtsbesparing.

Het dubbelwandige holle kamer trapashuis gaat precies daar verder, waar moderne crankstellen stoppen: met extreme stijfheid bij gering gewicht. Hoe wordt dit nu effectief bereikt? Door vergroting van de diameter. Exact deze weg bewandelen wij ook met het dubbelwandige holle kamer trapashuis. Deze constructie maakt een hoge stijfheid bij minder gewicht mogelijk. De oppervlakte verhoogd zich – ongeveer zoals bij de crankarmen – en verhoogd zodoende de stijfheid rondom het trapasgebied wat voor het aanzetten enorm belangrijk is. Tevens biedt het dankzij de brede constructie een groter raakvlak voor de gepatenteerde Maximus zitbuis.