In haar vroege tienerjaren stapte Sam—over op competitief mountainbiken, eerst crosscountryracen, daarna enduro en toen downhill. En toen ze 17 was? Tegen die tijd was Sam al de nationaal kampioen Downhill van de Verenigde Staten—, de jongste vrouw in de geschiedenis die de hoogste toppen bereikte.

Maar een reputatie als wonderkind is niet altijd zo geweldig als het lijkt.

Sam was officieel opgebrand voordat ze überhaupt al 20 jaar was geworden. "Ik deed mee aan Wereldbekers, nationale kampioenschappen, alles onder de zon," zei ze in een interview. De stress van strijden op het hoogste niveau kan snel zijn tol eisen voor renners—en Soriana had al heel haar leven aan wedstrijden meegedaan. De sensatie van het racen was er nauwelijks meer.

Toen kwam COVID en zoals veel mensen ontdekte Sam het plezier van gewoon lekker op de fiets zitten. Geen trofeeën, finishlijnen of startpoortjes nodig. Door geannuleerde wedstrijden over de hele wereld zat Sam, net als de rest van ons, thuis vast met zeeën aan tijd. Sinds die tijd heeft ze die periode een geluk bij een ongeluk genoemd. Doordat ze elke dag op haar lokale fietspark ging fietsen, werd haar liefde voor het fietsen, puur om het fietsen, weer aangewakkerd. Uiteindelijk verhuisde ze naar Utah en begon ze met het beklimmen van de hoge en meedogenloze hellingen die de achtergrond hebben gevormd voor elke freeridefilm die de moeite van het kijken waard is geweest.

Vandaag de dag is Sam een van de grootste sterren in het freeride mountainbiken,—een van de slechts tientallen vrouwen ter wereld die strijden op het eliteniveau van freeriding. Freeriding voor dames begint echter steeds populairder te worden. "Freeride wordt sinds het begin voornamelijk gedomineerd door mannen," legde Soriano uit in een filmpje voor een andere van haar sponsors, Can-Am. "Dit is zo’n nieuw ding voor vrouwen en we zijn allemaal pionier. Om te zorgen dat al deze geweldige vrouwen in hierin doorbreken. Iedereen is er zó enthousiast over."

Wat Sam tegenwoordig het meest inspireert, is de sensatie van de strijd met het lastigste en meest gedurfde terrein ter wereld en de creatieve expressie die de vorm aanneemt van het graven, bouwen en maken van haar eigen strakke lijnen. "Ik wil mezelf graag pushen en vooruitgang maken," zegt ze, "maar ik doe het nu op mijn eigen voorwaarden."

"Ik heb het gevoel dat het echt cliché is," vertelde Sam Ariel Kazunas van Bike Magazine in een recent interview, "maar mijn 'waarom' is dat ik mensen wil inspireren en anderen wil helpen."

"Uiteindelijk, dat ik andere vrouwen kan inspireren om naar buiten te gaan en buiten hun comfortzone te treden. Weet je, als ik iets kan doen dat hen echt inspireert, dan heb ik mijn doel bereikt."