Ze won vier keer de Giro d'Italia Vrouwen, drie keer de Vuelta, vier wereldtitels, bracht twee Olympische medailles mee naar huis en behaalde ook de hoogste trede van het podium tijdens de Tour de France Femmes. En dat is bij lange na niet alles.

Maar in zoveel gevallen was Annemiek niet bepaald de favoriet. Zie maar hoe ze aan de sport begon. In tegenstelling tot zoveel wielrenlegendes bereikte Annemiek laat in haar leven het competitieve wielrennen. Ze heeft zelfs haar baan als epidemioloog pas opgezegd toen ze 28 jaar oud was—en sommige rensters al met pensioen gingen.

Niet lang daarna leidde Annemiek de Olympische wegrace voor dames in Rio de Janeiro en was slechts 12 kilometer van de finish toen ze hard crashte, bewusteloos raakte en naar het ziekenhuis ging met drie wervelfracturen. Die crash op zich had al het einde van een veelbelovende carrière kunnen betekenen. In slechts 10 dagen zat ze echter alweer op de fiets. Binnen een maand pakte ze de overwinning bij de Belgium Tour.

En ze was net aan het opwarmen.

Het volgende jaar ging Annemiek door met haar geweldige comeback en won ze de individuele tijdrit bij de UCI Wereldkampioenschappen op de weg. Ze won ook het volgende jaar hetzelfde wereldkampioenschap. Toen ze in 2021 haar tweede kans op Olympische glorie kreeg bij de wedstrijden in Tokio, pakte ze het zilver, ondanks dat ze vroeg in de damesrace crashte, en vervolgens drie dagen later in het tijdritevenement nam ze de gouden medaille mee naar huis. En misschien wel het meest indrukwekkende van allemaal, ze sprintte naar de overwinning in de UCI Wereldkampioenschappen op de weg van 2022 in Wollongong—, ondanks dat ze de hele wedstrijd van 163 kilometer reed met een gebroken elleboog die ze eerder die week had opgelopen bij een crash.

"Als ik het weer zie, geeft de laatste kilometer van die race me nog steeds kippenvel," zei Van Vleuten in een interview met cyclingnews.com, terwijl ze terugkeek naar misschien wel haar meest onwaarschijnlijke overwinning. "Ik kan de emoties van die hele week echt voelen, teleurstelling, en het is misschien wel mijn hele carrière samengevat in één week… Ik denk dat dit de beste overwinning is van mijn hele carrière," zei ze.

Er is hier duidelijk een thema van—nooit, nooit opgeven.

Annemieks talent is zonder twijfel van wereldklasse, maar haar vermogen om zich aan te passen aan tegenslagen en nooit op te geven als het tegenzit—, maakte haar 16-jarige carrière als een professional zo inspirerend om naar te kijken. En het is ook een van de redenen waarom we er trots op zijn dat Annemiek een Canyon-ambassadeur blijft.