Unfortunately, we do not ship to your country.

see our shipping destinations

Onze servicedesk is morgen weer bereikbaar vanaf 09:00 uur. Stuur ons gerust een e-mail of kijk hier voor veelgestelde vragen.

PROJECT 0.05

VORMGEGEVEN MET DE NATUUR ALS VOORBEELD

Sinds Maart heeft Christiaan Smolik weer ontelbare uren in zijn werkplaats verbracht, om tijdig voor de EuroBike een van zijn richting aangevende projectstudies te kunnen presenteren. Zoals ook de afgelopen twee jaar, was er in 2006 op de Canyon stand weer een furore makend modelproject te bewonderen.

Het Project van dit jaar: de ontwikkeling van een tijdrit machine, die alles wat tot nu toe te krijgen was, in de schaduw plaatst. De naam van het Project: Project 0.05. Vormgegeven met de natuur als voorbeeld. U zult zich afvragen: Waarom de natuur als voorbeeld? Waarom Project 0.05?

Een groot gedeelte van de uitvindingen en ontwikkelingen, die de mensheid volbracht heeft, oriënteren zich aan de natuur. De Oer elementen bijvoorbeeld als voorbeeld voor reinheid en perfectie in hun structuur en functionaliteit.

Uit deze benadering ontwikkelde zich een wetenschap, die zich met afleiding van biologische processen van de huidige techniek bezig houdt.

Het voorbeeld voor Project 0.05 is de regendruppel die met een CW waarde (Stromings weerstand) van 0,05 het ideaalbeeld voor de bionische wetenschap vormt.

Zelfs de modernste vliegtuigvleugels liggen met een CW waarde van ongeveer 0,08 hierboven.

Waren de 2 laatste studies nog op een aangepast F10 standaard frame gebaseerd, nu vormt een volledig handgemaakt carbon frame het hart van dit prototype.

Alhoewel bij de frameconstructie de aërodynamica op de voorgrond stond, heeft Smolik de door de UCI gestelde grenzen bewust niet overschreden. Voornamelijk zet hij inderdaad in op een druppelvorm, die een, afhankelijk van de vorm, een twee tot viermaal geringere luchtweerstand dan een ronde buis heeft. Dit voordeel zal men in de praktijk slechts ten dele kunnen uitbuiten. Terwijl een druppelvorm bij optimale windrichting zijn voordelen perfect kan uitspelen, zo werkt het bij een ongunstige windrichting juist als een rem.

Belangrijk is het om het werkelijke frameprofiel zo veel mogelijk uit de wind te houden.

Door een volledig horizontaal liggende achterbrug en ongeveer 25cm onder de bovenbuis aangezette staande achterbrug, verminderd het frontaal oppervlak van het achterframe enorm. Ook de laag liggende balhoofdbuis biedt de wind minimale weerstands oppervlakte. Om dit te realiseren zonder de 1 1/8 inbouwmaat voor een standaard balhoofdstel te moeten laten vallen, monteerde Smolik een lager met een buitendiameter van slechts 38mm.

Terwijl het gebruik van carbon bij de huidige framebouw een grote vrijheid met betrekking tot de vormgeving geeft, ligt de grootste uitdaging bij de constructie van een aërodynamische fiets in de opbouw der onderdelen. Om hier het optimale te bereiken, slaat Smolik een volledig nieuwe weg in en neemt hij afscheid, zoals hij dat ook vorig jaar al deed met de eerste fiets met 2 vol hydraulische schijfremmen, van alle conventionele denkpatronen.

Ingebouwd remsysteem in de voorvork, Carbon afdekking op het voortandwiel
Zitbuis met achterbrug en bovenbuis aansluiting, gemodificeerde achterderailleur
in de liggende achterbrug geïntegreerde achterrem, Stuur met geïntegreerd drinksysteem

Hydraulische remmen zorgen ook bij deze actuele project fiets voor de vertraging. Op het eerste gezicht amper zichtbaar, stelt men bij preciezer kijken vast dat de zuigers van de remmen zich in de voor en achtervorkpoten bevinden. Wanneer de berijder de door Smolik zelf ontwikkelde carbon remhevel bedient, drukt een zuiger de remvoering tegen de velg en deze weer tegen de tweede vaste remblok aan, aan de andere kant van de velg. Smolik nam bewust afscheid van het idee om met 2 bewegende remzuigers te werken.

Ten eerste zou dan een tweede remleiding nodig zijn en bovendien staat de stijfheid van de huidige wielen een verbuiging van enkele millimeters toe zonder comfort te moeten inleveren. Ook het totaal gewicht van de rem kon zo tot 60 gram terug gebracht worden. Niet alleen de remmen zelf maar ook de remleidingen en de schakelkabels, bij dit Canyon prototype, zijn bijna onzichtbaar. Alleen in de overgang naar de balhoofdbuis waar ze in het frame verdwijnen en direct voor de derailleurs zien ze het daglicht weer. De achterderailleur heeft Smolik met behulp van een winkelhaakconstructie zo aangepast dat de typisch gebogen derailleurkabel niet meer nodig is. Ook de derailleurnok werd om Aërodynamische redenen ver naar achteren geplaatst.

Om ook de voortandwielen uit de wind te houden, werd het standaard Campagnolo crankstel eenvoudigweg met een laag carbon bekleed.

Bekijkt men het gevecht tegen de klok in de fietssport vanuit een historisch standpunt, dan heeft Greg Lemond zijn overwinning tijdens de Tour de France van 1989 voor een groot deel aan zijn toen volledige nieuwe wonderwapen, het tijdrit opzet stuur te danken. Dit Aero stuur verkrijgt men tegenwoordig in talloze variaties, zodat het zeer eenvoudig geweest zou zijn de fiets hiermee uit te rusten. Omdat Hans Christian Smolik echter met het beproefde niet tevreden is, begon hij aan nog een project, dat op zichzelf een trendzetter kan zijn. Door het integreren van stuur en drinksysteem in één eenheid kon hij 2 problemen in een keer oplossen, die zelfs bij de tijdrit specialisten onder de profs tot nu toe maar geringe aandacht kregen. Ten eerste zijn de normaal verkrijgbare drinksystemen – ook de systemen die aan het stuur bevestigd worden – niet vanuit aerodynamisch gezichtspunt ontworpen en ten tweede moet de berijder om aan de aan het frame bevestigde fles te komen, rechter gaan zitten en dus zijn aërodynamische houding verstoren.

Smolik construeerde als eerste een monocoque stuur/voorbouw eenheid, die net 250 gram weegt. Als tweede stap ontwikkelde hij een drankhouder in een druppelvorm met ca. 0,75 L. inhoud aan de onderkant van het stuur. De berijder kan nu probleemloos door een slangetje drinken. Na de wedstrijd kan de container probleemloos verwijderd worden om te reinigen.

Het Project 0.05 bewijst opnieuw, dat bij Canyon de standaard gedachten verlaten worden, om de ontwikkeling van de moderne racefiets en mountainbike vooruit te stuwen. Nieuwe wegen, die iedere Canyon berijder met zijn fiets beleven kan.

Hans-Christian Smolik onderstreept met zijn nieuwe modelprojekt “Projekt 0.05” zijn stellingname en zijn groeiend aanzien binnen de fietswereld. Ontelbare ontwikkelingen en uitvindingen van de vergane jaren ontsprongen uit de creativiteit, innovatiekracht en de moed, om nieuwe wegen te bewandelen. Het resultaat is het “Project 0.05” Een fascinerende Racemachine. De kleinste details vormen samen een totaal kunstwerk voor de strijd tegen de klok. Sensationele technische lekkernijen boeien de kijkers.